โฮะๆ คิดถึงก้อนขนกันมิ ไม่ได้เขียนถึงมันนานมาก (นอกจากแกล้งมันบ่อยจนลืมเขียน >.<) วันนี้ยังว่างอยู่เลยเอามันมาเผาซะหน่อยดีกว่า อิอิ
วิวัฒนาการของก้อนขน มาจนถึงตอนนี้ก็ไม่ค่อยมีอะไรให้เล่าเท่าไร่ละ เลยต้องหาเรื่องแกล้งกันซะหน่อย ช่วงนี้ก้อนขนมันตุ้ยนุ้ยมาก หลังจากที่กินผักได้ ก็เลยกินใหญ่ทั้งอาหารเม็ด หญ้าแห้ง แล้วก็ผักสด บางทีก็ให้สาลี่ด้วย (ไฮโซ จริ๊ง)
หมั่นไส้ก้อนขนมากมาย ส่วนใหญ่จอยก็จะให้มันก็จะอยู่ที่ระเบียง ให้อาหารเช้าไว้ แล้วก็ออกไปข้างนอก พอตอนเวลากลับมาถึงที่ห้องตอนเย็นหรือค่ำ ก็จะหิวมาก เพราะอาหารหมดแล้ว ก้อนขนก็รีบวิ่งออกมาตรงหน้าประตูกระจก ทำท่านี่ทุกที
ขอข้าวหน่อยยยยยย นู๋หิววววววววววววววว ~~~~~~
ทำท่าแบบยืน 2 ขา ชะโงกมอง เอ๊ะใครมาๆ ขอข้าวๆ จะกินข้าวๆ ฮ่าๆๆ
———————————————————————————
ทำท่าอ้อนวอน น่ารักแบบนี้ เราก็เป็นคนดี๊ ดี จึงต้องแกล้ง ………. ก้อนขนนนนน แกไม่รอดแล้วววววววว
ห๊ะ อะไรนะ?
จะแกล้ง งั้นเหรอออออ แบบนี้ก็ต้องหนีสิ !
แกไม่รอดร๊อก ฉันจับแกได้แล้ว เฟ้ยย
อร๊าาาาา ป๋มถูกจับกระโปรงงงง T^T
ชิ!
T_____T
ใส่กระโปรงไม่พอ ต้องติดกิ๊บด้วย ฮ่าาาาๆๆๆ
5555555555555555555555 อันนี้ฮา อันไหนหน้า อันไหนถุงเท้าเนี่ย?
———————————————————————————
โดนแกล้งขนาดนี้ จะว่าไปก็น่าสงสาร ฮ่าๆๆ แต่ก้อนขนเนี่ยมันน่าแกล้งจริงๆนะ มันดูไม่เหมือนกระต่ายเลย มันไม่ใช่กระต่าย !!!!!!
ชิ!?
Pingback: My name is “ซูกัส” kab. | Jidapa in Thai : เสาร์นี้เที่ยวไหนดี กับ เด็กหญิงจิดา
Pingback: หรือว่าก้อนขนอยากมีเมีย ! | Jidapa in Thai : เสาร์นี้เที่ยวไหนดี กับ เด็กหญิงจิดา