ตอนนี้ “ตูดหมึก” หรือ “ไอก้อนขน” น้องกระต่ายที่จอยเลี้ยงมันมาได้ 4 เดือนละ (ทำไม๊ช้าจัง) ตอนนี้มันอายุได้ 5 เดือน
ซึ่งทำให้มันเริ่มที่จะกินผักแืืทนอาหารเม็ดได้มากขึ้นแล้ว จอยก็เลยให้ “กวางตุ้ง” กับ “แครอท” มันบ้างตามสมควร ยังไม่ให้เยอะมาก เพราะไม่ค่อยได้แวะซื้อสักเท่าไร่ แต่ก็ทำให้มันได้ลั้นลามากมายกับการกินผัก…. “ผักครึ่งนึง อย่างอื่นครึ่งนึง” จึงเป็นสโลแกนของไอก้อนขน ณ ตอนนี้ 5555
อ้อ..แล้วช่วงนี้ฝนตกบ่อย เปิดแอร์บ่อย เลยทำให้ก้อนขนต้องโดนจับขังอยู่ในกรงบ่อยขึ้น เวลาโดนขังในกรง มันจะดูค่อนข้างงุ่นง่าน หงุดหงิด อารมณ์เสีย ทำหน้าบู่ คว่ำจานข้าว เลยทำให้มันค่อนข้างที่จะดื้อมากขึ้น เวลาปล่อยไว้ตรงระเบียงชอบแอบกระโดดเข้ามาในห้องด้วย 555
แถมยังจับยากขึ้น ไม่รู้เพราะว่าแกล้งมันมากเกินไปรึเปล่า เลยทำให้มันกลัวแล้ววิ่งหนีทุกที (วิ่งต้อนกระต่ายเนี่ย เหนื่อยนะ มันวิ่งเร็ว จับไม่ทัน – -)

หลักฐานคาปาก…

ป๋มกินอยู่ แอบทำอะไรอะ..

บอกว่าป๋มจะกินๆ เอ้..พูดไม่เข้าใจ

แบร่~ นี่แหนะแลบผักบุ้งใส่ซะเลย

ชิ..แล้วเมื่อไร่จะปล่อยออกไปข้างนอกอะ

ไม่ปล่อย จะหงุดหงิดแล้วนะ ฮึ่ม!

แฮ่ๆๆๆ หงุดหงิด อยากออกๆๆ แง่มๆ

นี่แหนะๆๆๆ (โอย ชักมัน)

อ๊ะ กรงเปิดอยู่! เสร็จละ หุหุ

แฮ่~ ออกมาแล้ว นอนสบาย ฮ่าๆ (แกไม่เห็นเหมือนกระต่า่ยตรงไหน – -)

ripmilla : ห๊ะ! แกหนีออกมานอกกรงได้งั้นเรอะ มานี่มาให้แกล้งซะดีดี หึหึ

อึ๋ย..ผมโดนจับได้แล้ว (แล้วใครจะมาประกันตัวป๋มอะก๊าบ)

ripmilla : จะหวังให้ใครมาช่วยห๊ะ ไม่มีทางซะหรอก นี่แหนะๆ

ripmilla : แน่จริงก็กระโดดลงมาเองสิเฟ้ย~

อึ๋ย..ป๋มยอมแย้วก๊าบ

june : โอ๋ๆ กลัวแล้วเหรอๆ โอเคๆ พอละๆ

อ้าว…ไหงมาปล่อยตูในกรงเหมือนเดิมละ – -
แต่ก็ไม่เป็นไร…งั่มๆ..อาหย่อย
เฮ้ออออ..แกไม่ใช่กระต่ายหรอกไอก้อนขน ตรูดหมึกเอ้ยยยยยย~





Pingback: My name is “ซูกัส” kab. | Jidapa in Thai : เสาร์นี้เที่ยวไหนดี กับ เด็กหญิงจิดา